Rutte III

 De Nieuwe Regering

‘Rutte III’ is natuurlijk onderdeel van veel discussies – ook bij ons, ook al hebben we maar 2 alinea’s tekst gekregen in het Regeerakkoord (zie aan het eind van dit bericht). We slikken ze niet kritiekloos!

We nemen het daarbij nogal op voor de beroepsmatige thuiswerker- die zou een vergunning moeten hebben – dat lijkt logisch maar is het niet.

Eigenlijk zouden we niets moeten zeggen: het is voor de bedrijven wel goed als men meestal niet thuis kan doorwerken en dan noodgedwongen naar een vergund bedrijf komt omdat het alternatief is om dan wel heel erg ondergronds verder te moeten. Toch is het op termijn ook niet goed voor legaal werkenden als er een illegaal circuit blijft bestaan; uiteindelijk ook niet voor die thuiswerkers. Vandaar!

 Vertrouwen in de toekomst.

Je vraagt je af wie allemaal dat vertrouwen hebben… of moeten krijgen. In onze sector is er weinig vertrouwen dat het goed komt. Vooral omdat de regelgeving, die nu al kan worden toegepast, sedert de eeuwwisseling is gestuit op een gebrek aan handhaving. Het stof daalde immer op vergunde bedrijven neer en ¾ van het onvergunde aanbod trok naar hen een lange neus! Gemeenten miniseerden de vergunningen en daar waren vooral de misbruikers in het illegaal circuit uiterst dankbaar voor! Weinig vertrouwen dat het nu ineens wèl goed komt.

 Het klinkt wat zuur terwijl de Regerings-plannen eigenlijk helemaal niet zo slecht zijn. We hameren al jaren op ‘marktconform vergunnen, handhaven, controleren en illegaal aanbod bestrijden’; zo op het oog worden we op onze wenken bediend!

 Zo heeft de nieuwe Regering – en dat is ook voor het eerst! – wel oog voor waar de schoen wringt in onze sector. Maar vertrouwen… Vanuit de overheid werd ons altijd voorgehouden dat je dat eerst moest verdienen: dus houdt moed – na de intenties komen de daden! Om te beginnen moet veel van deze voornemens nog vertaald worden in wetgeving – we lezen de zoveelste aanpassing van de WRP (die dus weer vertraging gaat opleveren); de APV’s (waar gemeenten er altijd als de kippen bij zijn de voornemens vast naar eigen inzicht in te vullen!) en de vergunning-eisen en vervolgens het controlebeleid.

Maar: Geef het het voordeel van de twijfel!

 Alle aanbod vergunnen.

Maar dan moet je, als overheid, wel verstandige maatregelen nemen om de doelen - die elk weldenkend mens onmiddellijk zal onderschrijven – te bereiken. Dat bedrijven vergund moeten zijn of anders illegaal aanbod bestreden moet worden – daarop geen enkele kritiek, mits er maar marktconform ruimte beschikbaar is – anders bereik je slechts versterking van illegaal aanbod. Met het terugdringen van de vergunningen en legale werkplekken is nu 17 jaar geëxperimenteerd dus domme oplossingen moeten nu aan de kant!

Zo zal bijvoorbeeld een vergunningstelsel voor de beroepsmatig  thuiswerker niet werken, al zal ze zelf wèl blijven werken; is het niet rechtsom dan wel linksom – bóven-of òndergronds. En dan ga je het met ‘handhaven’ ook niet redden – dan geef je als speurneuzen na enige tijd de moed heus wel op. Beter kun je het dan regelen zoals het in de praktijk wèl kan werken.

De verplichting voor een beroepsmatig werkende, in èlk zelfstandig uitgeoefend vak, is nu al dat er een inschrijving KvK moet zijn en dat kun je handhaven en controleren: Bij zo’n inschrijving is het mogelijk de privacy-gegevens publiekelijk af te schermen, behalve voor een bevoegd controle-ambtenaar. Maar daar is dus mee te leven!

Een vergunning aanvragen daarintegen heeft echter ernstige gevolgen voor de privacy: Die aanvraag moet gepubliceerd worden, daar staat beroep op open en kan uiteindelijk bij de Raad van State ter beoordeling terechtkomen. Dan is het wel helemaal gedaan met dat ‘privé-adresje’ waar na goedkeuring ook nog een vergunning-bordje aan de deur komt te hangen….!

 De klant.

En juist dat anonieme is ook wat de klant daarin juist aanspreekt: Niet omdat hij zich dan ineens zal ontpoppen als een notoire mensenhandelaar, uitbuiter of geweldpleger – in tegendeel. Hij wil een ‘vriendinnetje’ en liefst een die er helemaal alleen voor hem is, al is het maar in zijn gedachten; in alle privacy – ook zijn privacy bij een bezoek. Daarom kiest hij ook vaak voor een hotel of vakantiehuisje – als hij dat zelf regelde is er niks aan de hand maar als het een werkplek is van de sekswerker wel!

Ook dat klanten zich in voorkomend geval wel eens beter moeten realiseren dat Nee, van een sekswerker óók NÉÉ betekend en dat wanneer je dat doorzet je strafbaar bent en als je dan onder druk je zin wil doorzetten zelfs van mensenhandel beticht kunt worden en een fikse straf je terechte loon is!

 Dat realiseert een klant zich nauwelijks – daar mag nog wel wat voorlichting tegenaan! Met een wet als stok achter de deur moet dat wel gaan doordringen!

 Internationaal.

 Dat de Regering internationaal actie onderneemt om toestroom van sekswerkers en/of mensenhandelslachtoffers en hun ‘helpers’ te voorkomen uit landen waar ze Nederland zien als een goed ‘plaatsingsadres’. Internationale samenwerking – niet alleen strafrechtelijk maar ook preventief - is iets wat we ook al meer dan 10 jaar uitdragen.

 Dat bedrijven aan de regel gehouden worden is al terecht en geregeld via de vergunningen en dat illegale vestigingen er ook niet zomaar mee wegkomen maar celstraf riskeren… het kan niet mooier!

 Maar nu nog even in de praktijk – er is ook wel meer geld uitgetrokken om de opsporing ook handen en voeten te geven, maar daar zouden we dan ook graag meer vertrouwen in krijgen hoe dat zich allemaal in het echte leven laat vertalen.

Uit: Regeerakkoord ‘Vertrouwen in de toekomst’

…..

Het is belangrijk om mensen in de prostitutie te beschermen tegen misstanden, zoals uitbuiting en mensenhandel. De strijd tegen mensenhandel wordt daarom versterkt. Er wordt geïnvesteerd in internationaal opsporingsonderzoek. In bronlanden van mensenhandel wordt een vaste politieliaison gestationeerd. Door structureel geld beschikbaar te stellen voor een landelijk dekkend netwerk van  uitstapprogramma’s worden mensen die de prostitutie willen verlaten, geholpen. De behandeling van het initiatiefwetsvoorstel Strafbaarstelling misbruik prostituees die slachtoffer zijn van mensenhandel wordt voortgezet. Er wordt geïnvesteerd in de regionale Prostitutie Controle Teams. Ook komt er extra geld voor slachtoffers van mensenhandel.

 Gemeenten en politie moeten over effectieve mogelijkheden beschikken om mensenhandel te voorkomen, te signaleren en te bestrijden. Mensenhandelaren mogen niet profiteren van ongelijke toezichts- en handhavingsmogelijkheden. Het wetsvoorstel Regulering prostitutie wordt daarom aangepast, zodat uniformiteit ten opzichte van alle sectoren in de prostitutiebranche is verzekerd en bescherming tegen mensenhandel in al deze sectoren gewaarborgd blijft. Om ongewenste verplaatsingen van prostitutie naar minder zichtbare delen van de sector te voorkomen, worden alle vormen van bedrijfsmatige seksuele dienstverlening, waaronder ook escort en zelfstandig werkende prostituees, vergunningplichtig. Er komt een wettelijke grondslag voor lokale intakegesprekken, die als doel hebben vanuit de gezondheidszorg (GGD) zicht te houden op prostituees teneinde misstanden te voorkomen. Er komt een pooierverbod, in aanvulling op de mogelijkheden die artikel 273f Sr biedt voor de strafrechtelijke aanpak van mensenhandel in de prostitutie. Wie betrokken is bij onvergunde bedrijfsmatige seksuele dienstverlening en daar financieel voordeel uithaalt, wordt strafbaar. Er is geen sprake van strafbare betrokkenheid als gedragingen niet aan de kern van de seksuele dienstverlening raken.

 …..